บทที่ 84

เดรเวน

ลำแสงยามเช้าสาดส่องผ่านม่านหนาทึบราวกับคมดาบ ทิ่มแทงกะโหลกศีรษะของข้าอย่างโหดเหี้ยมแม่นยำ ข้าตื่นขึ้นอย่างเชื่องช้า ศีรษะปวดร้าวตุบๆ ตามจังหวะกลองศึกอันไร้ปรานี วิสกี้ที่ข้าดื่มเข้าไปเมื่อคืนให้ความรู้สึกราวกับโลหะหลอมเหลวที่ไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือด เป็นดั่งตุ้มตะกั่วที่ถ่วงทับสมองของข้า

ควา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ